En dan was de week alweer voorbij. Weer een week lang kinderen blij kunnen maken. Heel veel mensen hebben mij raar aangekeken toen ik zei dat ik ging werken in de vakantie. Tuurlijk neem je vakantie om uit te rusten maar soms is iets goed doen voor ander ook prima.
Dit jaar was het weer een hele andere groep vrijwilligers en kinderen dan de vorige jaren dus een nieuw begin. Wel wat kinderen van vorig jaar dus dat was zeker leuk om te zien. We hadden een leuke groep van vrijwilligers, van jong tot oud. Ieder zijn eigen talenten en ideeën. Hoewel het elk jaar lastig is om vrijwilligers te krijgen lukt het toch maar weer. De eerste 2 dagen waren voor de voorbereiding. Elkaar leren kennen, dozen uitpakken en de zaal indelen. Daarnaast had ieder een kort gesprekje over de week. En of je nog dingen wilde leren. En dat wilde ik zeker. Het kamp praktisch gezien draaien gaat me prima af maar het de echte voorbereiding en wat er backstage gebeurd? Dat weet ik nog niet. Dus werden ik en een andere hoofleiding in opleiding.
Een hele andere rol dus maar zeker iets wat ik als leuk heb ervaren. Je hebt soort van meer verantwoordelijkheid en op de één of andere manier heb ik ook weinig last gehad van mijn autisme. Je zou zeggen dat 28 kinderen en 11 leiding om je heen veel prikkels zijn maar dat viel mij mee. Wel ben ik vrijdagavond na thuiskomst op de bank in slaap gevallen, te moe om naar boven te lopen. Na de tijd valt iedereen in een dip maar ik was ook echt heel ver weg opeens. Wel een teken dat ik alles heb gegeven en dat is toch ook wel een fijn gevoel.
Maar nu even over de week. Desondanks de regen hebben we ons zeker vermaakt. Er kwamen mensen met dieren langs om deze te laten zien, we hebben bingo gedaan, zijn naar een speelpark geweest, hebben een blotevoeten pad gedaan, er was een filmavond, we hebben pannenkoeken gegeten en ik denk dat ik nog wel wat dingen mis. Het belangrijkste is dat de kinderen een week echt kind hebben kunnen zijn. Met een lach naar bed zijn gegaan en ’s ochtends weer vol verwachting wakker werden om te zien wat we die dag zouden gaan doen. Dat ze met verhalen naar huis kunnen komen zoals elk kind dat op vakantie gaat. En als ik dit dan zie ben ik blij dat ik daar aan bijgedragen heb. En ik dat volgend jaar ook mag doen.
Zie jij graag een lach op het gezicht van een kind? Ben je bereid een week van ’t jaar alles te geven zodat kinderen een week echt even kind kunnen zijn? Wij zijn altijd op zoek naar enthousiaste vrijwilligers voor deze week (6 tot 8 jaar) of voor andere weken. Niet alleen in Friesland maar in heel Nederland. Voor meer info, klik hier maar je mag me altijd een berichtje doen!
Pen and Paper life 
Plaats een reactie