Merhaba

Wie weet waar ik ben geweest?? Nou aan de titel te zien niet in Nederland maar ik zit in een vliegtuig ergens heen als ik dit heb geschreven. Hoe ik in dit vliegtuig ben beland is een bijzonder verhaal, zo bijzonder dat het een hele blog voor zichzelf verdient. Komende week komen er andere blogs online, nu begin ik met deze!

……………………………………….

Vrijdagochtend, 19 Oktober, was het tijd voor vakantie. Mijn wekker ging heel vroeg, te vroeg. Koffers waren gelukkig al gepakt waardoor ik me aan kon gaan kleden, alle stekkers uit de stopcontacten kan trekken en de deur achter me dicht kon trekken. Alleen toen ik beneden kwam toen voelde ik me een stuk minder. Me ouders waren zo lief om de kachel aan te doen maar het was zo warm dat ik er misselijk van werd. En als je misselijk bent en dan een shake gaat drinken gaat het niet echt over. Toch maar een broodje naar binnen gewerkt en hup in de auto. Daar ging het niet veel beter. Meestal moet je drie uur van tevoren aanwezig zijn maar natuurlijk was er file, van bijna een uur. Echt top als je een vliegtuig moet halen en je misselijk bent.

Eenmaal aangekomen bij de parkeerplaats moesten we gaan rennen om de bus naar het vliegveld te halen. We hadden nog minder dan 2 uren en als alles soepel zou verlopen dan gingen we het makkelijk halen. Nou dat ging dus niet door! Je hebt natuurlijk een naam in het paspoort en de roepnaam. Op veel documenten van de reis stond mijn moeder haar roepnaam maar ook op het ticket, en daar moet nou net de naam van het paspoort opstaan. Natuurlijk was het erg vroeg en was het kantoor van de schuwen dicht. We waren al bijna terug bij de auto want niemand nam  op, konden ons niet helpen en duurde het heel erg lang. Na heel veel stress, soort van geschreeuw (“NU GOED LUISTEREN”) en ongeveer 40 minuten later was de naam aangepast en konden we inchecken, met nog een uur te gaan…

images (9)

Snelwandelend naar de security want daar stond vast een lange rij! Dat viel mee, geen rij maar ik moest gecontroleerd worden want er zat iets geks in mijn tas, bleek niks te zijn maar de röntgen waren echt grappig. Toen snel alles weer aan en om doen en naar de paspoort check. Daar stond wel een rij en ondertussen kreeg ik een melding dat de gate aan het sluiten was… NEEEEE. We wilden snel maar stonden in de rij die natuurlijk erg langzaam ging (Meneer was in opleiding en had de hele tijd een check van een collega nodig), ondertussen moest ik ook heel nodig plassen en had ik het zo warm… ik denk 30 minuten voordat we zouden opstijgen gingen we rennend, snelwandelend naar de gate, deze was gelukkig dichtbij en waren we 20 minuten van tevoren in het vliegtuig. Natuurlijk niet meer kunnen plassen he! (Ik moest vier uur geleden al naar de wc maar dat gaat niet in een auto)

………………………………………

We stegen op, en de rest was niet echt interessant. Beetje gelezen, muziek geluisterd en natuurlijk nog steeds te moeten plassen ben ik begonnen met deze blog. Tot hier heb ik in het vliegtuig geschreven. Het was zo warm dat zelfs een jongen even uit ging, alle hens aan dek. Water, appelsap, koude doek en na 10 minuten was het open. Het was wel grappig want de man die naast hem zat moest aan de kant maar tegelijkertijd moest hij ook op zijn stoel gaan zitten, erg verwarrend. Oja ik ben ook nog gaan plassen in het vliegtuig, ik moest zo nodig. Maar wat een ervaring, echt een mini hokje.. Je kan je kont niet keren en moet zittend handen wassen. Weer een ervaring rijker. (Stiekem stond het op mijn bucketlist ….)

images (10)

Eenmaal geland moesten we door verschillende gebouwen om naar de paspoortcheck te gaan. Het was lekker warm en had het nog steeds snik heet met mijn lange broek. Ik heb een ID-kaart en kreeg een stempel op een papiertje en mocht naar binnen. Kijk, hoe later je incheck hoe eerder je koffer er is, wat bleek waren het bijna de eerste drie en konden we best soepel naar de bus. Eerst ons gemeld bij de Sunweb en een vrolijke Belg die leek op de nog niet afgevallen Bastiaan van Schaik verwelkomde ons en gaf aan naar welke bus we moesten. In de bus was lekker airco en konden best snel vertrekken. Naast me zal een moeder met haar zoontje en ze speelden “Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en de kleur is”, elke keer veranderde de kleur. In het vliegtuig had ik hem ook al gezien, toen had hij een liga koekje in zijn hand. Hij is nu de jongen met het liga koekje!

Het hotel was groot, Bellboys ontvingen ons en bracht ons naar de receptie. Eenmaal daar klaar werden we ook door hun gebracht naar de kamer, en zij duwden de kar met de koffers, wat een luxe! We komen op de bovenste verdieping en komen de kamer in. Kamer was gedateerd en er waren dingen gemaakt met tape, altijd een oplossing natuurlijk. Het was een duplex, dus boven en beneden verdieping. Ik slaap boven en heb een eigen badkamer. Even opfrissen en het hotel verkennen, privestrand met pier voor de perfecte foto’s, mooie gebouwen en voor ieder wat wils. Ik heb veel gezien maar we waren best moe. Na het eten, wat uiteindelijk wel een 9 bleek te zijn, zijn we gaan uitbuiken in de bar, even zitten en genieten.

De man aan de bar was vrolijk, maar erg druk. Toen ik een biertje voor mijn vader haalde vroeg hij waar ik vandaan kom en of het mijn eerste dag was. BEN IK NOU ZO WIT???? Ik voelde me beledigd… Ik hoopte de dag erna zo bruin te zijn maar dat was jammer genoeg niet zo.

Na een enerverende dag zijn we gaan slapen, ik op een bed zo hard als baksteen maar ik kon slapen. Morgen lekker in de zon want dat is waar ik voor kom!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: