1+1=2

Als je ergens heen vliegt voor een korte tijd moet je ook weer terug, en daar wil ik het even over hebben. Hoe gespannen de heenreis was, hoe ontspannen de terugreis was. Ik heb geen enkel moment gedacht: “gaan we het wel halen?”

…………………………………………………

Het begon eigenlijk de avond ervoor al, we zouden rond 3:00 worden opgehaald dus dan kan je niet echt goed slapen. Ik had twee opties: gaan slapen en heel duf wakker worden of wakker blijven en slapen in het vliegtuig. Ik koos nummer twee want als ik eenmaal slaap en moet dan midden in mijn slaap wakker worden dan kan ik echt de duivel zijn. Dus ouders gingen slapen en ik ging de rest van me koffer inpakken en lekker ontspannen, ik had namelijk nog een tijdschrift over om te lezen. Maar mijn rust was van korte duur want na ongeveer anderhalf uurtje kwam moeders boven want papa was weer aan het snurken, Ik weet niet of ik het al eerder had verteld maar ik had elke avond rond een uur of 3 ’s nachts een loge. Me vader snurkt thuis ook en ja dan gaat ze ook naar een andere kamer. Nu was alleen het bed naast mij over dus dat was altijd super gezellig.

Ik wilde dus wakker blijven dus ben een blog gaan schrijven, staat opeens me moeder naast me. Na een half uur vond ik het wat zielig voor me moeder dus heb ik ook maar mijn dekbed en kussen op bed gelegd en ben ik gaan proberen te slapen. Ik zat namelijk op de koffertafel omdat daar het stopcontact zat, super onhandig maar ik zat ff. Na ongeveer 4 uur slaap moest ik wakker worden en toen begon het, koffer dicht, warme kleding aan want in Nederland is het ook koud. Na het uitchecken even soort van wat gegeten in de eetzaal, een broodje met boter, echt goede kwaliteit was het niet meer maar het was eetbaar. Om kwart voor 3 zaten we in de lobby, wachten op de bus. Maar het was 10 over was hij er nog niet… Zijn ze ons nog vergeten!?!?!?

download (21)

 

20 over kwam de bus dan, buschauffeur had niet goed gekeken en na wat scrollen op de telefoon stonden we toch op de lijst! Yess. We stapten in en in de bus kwamen we erachter dat ze ons inderdaad waren vergeten, men maakt fouten maar wat moest je als we echt niet waren opgehaald. De bus die ons op zou moeten halen was al bijna bij het vliegveld toen hij zag dat hij mensen miste… Op het vliegveld moesten wij en de koffers eerst door de röntgen heen, geen idee wat voor functie dit had maar het was wel effectief. Daarna inchecken wat echt goed ging!! Die man heeft nog nooit zo’n enthousiaste passagier gezien. Ik zat gewoon met mijn koffer onder de 20 kilo, dat is me echt nog nooit eerder gelukt. Ook moest handbagage gewogen worden, me tas was superlicht, niet een 2 kilo. Als ik alles voor school erin doe dan ik deze denk ik wel 6 kilo, echt niet normaal maar wel een gratis work-out toch?

 

Hup verder, eerder de check van de boarding pas, dan door de paspoortcontrole en als laatste door de security. Dit keer moest ik gefouilleerd worden maar gelukkig was alles okee, ik mocht zelfs mijn schoenen aanhouden (zijn laarsjes). En kan eerst plassen en de ruimte verkennen. Het was een grote, ronde ruimte met aan de buitenkanten de gates en in het middel de eettentjes. En dit alles hebben we gedaan binnen een uur en een kwartier. Even een broodje eten en wat drinken en om 20 over 6 konden we boarden en al snel gingen we de lucht in. Daar kan ik je weinig over vertellen want ik heb wel 2,5 uur geslapen (ik dacht zelf maar een half uur) en was een tijd ook nog aardig slaapdronken. Alles viel uit mijn hand, niet heel handig als je maar beperkte beenruimte hebt.

Die beenruimte was veel kleiner dan heen, heel gek maar misschien lag het aan mij. Ik kon niet eens recht met mijn benen zitten!!! Na een paar keer porren was ik er klaar mee en ben ik dus gaan slapen. Tijdens de landing bleek de meneer voor mij zijn stoel in ligstand had gezet en niet zo aardig was dit te veranderen. Toen hij even wat naar voren ging zitten klikte ik snel op het knopje en ging de stoel naar voren, me knieën hadden weer wat ruimte…

Landing was wat wiebelig maar prima, ik was mijn dopje van oordopjes kwijt, was waarschijnlijk ergens gevallen. Dus toen iedereen uit ging stappen ik zoeken met mama maar kon niks vinden. Dan maar nieuwe kopen, eerst uit dit warme vliegtuig. Natuurlijk moesten we weer door de paspoortcheck en dat duurde aardig lang, gelukkig kwamen de koffers snel en konden we even bijkomen met een broodje bij de Starbucks.

Dat was mijn vakantie, naja de laatste blog over de vakantie. Ik heb naar mijn gevoel echt veel geschreven maar ben vast ook dingen vergeten, dank iedereen voor deze heerlijk vakantie (ook de mevrouw die heel geduldig wachtte op dat we eindelijk op de heenweg mochten inchecken)!

download (22).jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: