Geduld is een schone zaak

Je kan wel zeggen heel veel geduld. De afgelopen week was vol met ups en downs. Maar ook met momenten dat ik even een brok in mijn keel kreeg, ik nu echt afscheid moest nemen en als laatst, dat ik heel veel geduld moest hebben. Waarom? Dat was wel het minste momenten van de week. Maar natuurlijk blijf ik positief, nou ja in probeer het.

……………………………………

Want ik ben vanaf 1 Juni weer werkloos… Mijn contract wordt niet verlengd en ze bieden me ook geen nieuwe aan. En de reden, die weet ik niet. Ze zeggen zelf dat het om rechtswege gaat maar ik begrijp niet dat je iemand die best veel werkt na een half jaar niet meer nodig is. Komt het door het coronavirus, komt het door mijn functioneren, is er een reden??? Ik weet het na twee keer mailen en misschien zes keer bellen nog steeds niet. Maar de vraag is ook, wil ik het nog wel weten? Ik kan beter mijn energie steken in het zoeken naar een nieuwe baan. Als het om mijn functioneren gaat, dan snap ik het niet. Ik ben gevraagd om tijdens de bouwvak volledig op één locatie te werken en heb nooit klachten gehad. Ik had ook al uren staan na 31 mei dus die heb ik helaas moeten afzeggen. Daarnaast mag ik de VVE cursus niet afmaken, gelukkig heb ik wel op tijd mijn kinder-EHBO gehaald. Maar op zoek naar een nieuwe baan dus! Weet je een leuke baan binnen de welzijnssector, de creatieve sector of een baan die bij mijn opleiding past? Het zou heel lief zijn om deze dan met mij te delen!

Want langzamerhand was ik al aan het nadenken waar ik wilde wonen en hoe ik het ging inrichten. Die fantasie mag dus nog even uitgesteld worden want zonder baan kan ik niks betalen. Gelukkig had ik nog niet op een huisje gereageerd, dat zou dan wel heel erg zijn. Dan maar mijn fantasie richten op Sims, dan kan ik blijven dromen over een huisje zonder dat het me geld kost. Ik moet natuurlijk ook een beetje kunnen ontspannen tussen al het solliciteren door.

En na dat lange thuiszitten heb ik eindelijk weer een dagje kunnen werken, even wat anders aan mijn hoofd en een normaal ritme. Na 2.5 week niks doen was het zeker een voldoening om de hele dag even weg te zijn, met kinderen te spelen en weer met een collega in het echt kunnen praten. De dag erna ben ik met mijn zus naar Lauwersoog geweest, daar staat onze stacaravan. Mijn ouders waren er al vrijdag om schoon te maken, te klussen en om Tiamos te laten wennen. Ik wilde maar één dag komen want ik wilde gewoon even lekker alleen thuis zijn, oja en de bedden zijn niet echt geweldig. Maar het was zeker een mooie dag. Niet alleen hebben Tiamos en Boris (hond van mijn zus) heerlijk kunnen spelen in het water, ook hebben we Marcos er kunnen uitstrooien. Sinds zijn overlijden stond zijn urn in de kast thuis om op een bepaald moment, wanneer iedereen erbij is, we hem kunnen brengen naar de plek waar hij altijd genoot en nooit meer weg wilde. Nu is hij voor altijd aan het zwemmen in het Lauwersmeer, hoe fijn is dat. Ik denk tenminste dat dat fijn is…

Zondag was een chill dagje, mijn moeder was jarig dus we zijn lekker thuis uit eten geweest. Even niet denken aan het feit dat er een kans is dat ik een periode geen baan heb. Ik was wel erg moe want na een korte nacht slaap was ik al begonnen met de taart voor mijn moeder, helaas heb ik er niks van gehad want het was voor haar werk. Ik heb gehoord dat deze erg lekker was, uit betrouwbare bronnen.

Hopelijk verloopt deze week ik beter, misschien komt er wel iets moois op mijn pad. Nooit geschoten is altijd mis zeggen ze toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: